Psychoterapia indywidualna - Psychoterapia krótkoterminowa skoncentrowana jest na jednym, ściśle określonym problemie i poszukiwaniu jak najlepszego sposobu poradzenia sobie z nim. Czas trwania wynosi od 5-12 sesji do około roku. Spotkania zazwyczaj 1-2 razy w tygodniu.
- Psychoterapia długoterminowa skoncentrowana jest na jak najpełniejszym poznaniu siebie, czyli uświadomieniu własnych potrzeb, potencjalnych możliwości i ograniczeń, motywów postępowania, schematów myślenia, powodów przeżywania różnych emocji. Poznanie to pomaga zrozumieć przyczyny i odnaleźć sposoby rozwiązania swoich problemów. Czas terapii nie jest ściśle określony (minimum 2-3 lata). Spotkania 1-2 razy w tygodniu, trwają od 50 do 60 minut.
Psychoterapia długoterminowa Wśród różnych typów psychoterapii szczególną uwagę zwraca indywidualna terapia długoterminowa. Już czas trwania, który może sięgać od roku do kilku lat, regularność i częstość spotkań, przynajmniej jeden raz w tygodniu, przemawia za tym, że jest to ważny rodzaj pomocy. Co może zajść w czasie trwania terapii, co właściwie jest jej istotą? Nie wchodząc w szerokie teoretyczne rozważania i specjalistyczny język, powiedzmy, że istotą tej terapii wydaje się być nie tylko pomoc w rozwiązywaniu palących problemów życiowych, ale też narastające ważne doświadczenie spotkania i dialogu. Dla wielu osób korzystających z psychoterapii jest to pierwsze w życiu spotkanie, w którym ich własne życie jest przedmiotem refleksji i stopniowo jawi się w niej jako ważne, godne zaangażowania, mogące być pomyślne i szczęśliwe. Terapeuta, angażując się w sprawy osoby korzystającej z pomocy, towarzyszący jej w kolejnych etapach życia i pojawiających się trudnościach, nie może być dla klienta osobą obojętną. Długi czas terapii, wiele spotkań i rozmów to ważne spotkanie dwóch osób. W spotkaniu tym często odzywają się emocje związane z ważnymi wydarzeniami przeszłości i urazami. Człowiek niejako przynosi je ze sobą na spotkania terapeutyczne. Dzięki długości trwania terapii i nieustannej refleksji mogą być one stopniowo przezwyciężane. Owo stopniowe przezwyciężanie lęku i zranień oraz przeżycie w czasie psychoterapii własnej podmiotowości, bezpieczeństwa w relacji z drugim człowiekiem oraz niezastąpionej wartości osobistej, wolności i inicjatywy wydaje się być tym, co należy do istoty długo trwającej psychoterapii. W tej terapii ważna jest nie tylko treść terapeutycznej refleksji, ale terapią staje się samo doświadczanie różnych aspektów międzyosobowego kontaktu. Taka psychoterapia może sięgać do przyczyn większej liczby zaburzeń i usuwać je, a przynajmniej przynosić istotną poprawę. |